مهدي شکيبايي:رئيس تشکيلات خودگردان فلسطين و شاه اردن در اقدامي که تحليلگران از آن به عنوان دور جديد روند سياسي صلح خاورميانه ارزيابي مي کنند، در روزهاي گذشته ميهمان حسني مبارک رئيس جمهور مصر بودند.

وقتي سفر ابومازن و عبدا... دوم به مصر در کنار سفر يک هفته پيش بنيامين نتانياهو نخست وزير اسرائيل به قاهره، اعلام طرح جديد آمريکا در خصوص حل و فصل قضيه فلسطين، طرح پيشنهادي مصر، طرح جديد اسرائيل و مهم تر از همه جدي تر شدن ساخت ديوار فولادي مصر قرارمي گيرد، جديت تلاشها براي از سرگيري دور جديدي از نمايشنامه «مذاکرات صلح» - بخوانيد سازش- بيشتر نمود مي يابد.
پرسش اينجاست اين روند که بدون شک در روزهاي آينده شکل منسجم تر و جدي تري به خود خواهد گرفت تا چه اندازه به واقعيت دستيابي به صلحي عادلانه در منطقه خاورميانه نزديک است و اساساً آيا اسرائيل و آمريکا در شرايط کنوني به صلح فکر مي کنند يا به موضوعي ديگر؟ مصريها از احياي اين روند چه نفعي خواهند برد؟
شايد منطقي نباشد بدون ذکر مؤلفه هاي ميداني و آشکار صحنه تحولات فلسطين و منطقه اين روند تازه شکل گرفته توسط برخي کشورهاي منطقه از جمله مصر براي حل و فصل موضوع فلسطين را محکوم به شکست کنيم چه اينکه اصولاً اين گونه تحليلها در بين مخاطبان از جايگاه مطلوبي برخوردار نخواهند بود. اما واقعيت در پس پرده اين تحرکات جديد بيانگر هدفهاي ديگر غير از دستيابي به صلح است.
آمريکا به تازگي طرحي را ارائه کرده است که براساس اين طرح موضوع مرزها بايد تا 9 ماه پس از شروع مذاکرات ميان فلسطيني ها و اسرائيلي ها تعيين و دولت فلسطيني نيز تا دوسال پس از شروع مذاکرات تأسيس شود.
اين طرح دو ويژگي دارد؛ يکي اينکه اسرائيل را به توقف شهرک سازي وادار نمي کند و ديگر اينکه براي جلوگيري از دلخوري طرف سازشکار فلسطيني وعده مي دهد اداره مناطق «ب» در کرانه باختري را که در اختيار اسرائيل است به تشکيلات خودگردان فلسطين واگذار نمايد.
از سوي ديگر، ليبرمن وزيرخارجه اسرائيل بي درنگ در واکنش به اين طرح دستيابي به هرگونه توافق با فلسطينيها را تا دو سال ديگر غيرممکن دانست و خواستار حذف شرط تعيين سقف زماني شده است. نتانياهو نيزبا انتقاد از شرط سقف زماني خواستار حذف چارچوبهاي مذاکرات شد. بدنبال طرح آمريکا، مصر نيز طرحي را طي هماهنگي با نتانياهو در سفر هفته گذشته وي به قاهره ارائه کرد که بر اساس آن از ابومازن مي خواهد بدون پيش شرط با اسرائيل وارد مذاکره شود و افزون بر موضوع واگذاري منطقه «ب» به تشکيلات خودگردان، آزادي اسراي فلسطيني را نيز به عنوان بسته تشويقي دريافت دارد.
تقريباً پس از پايان نخست وزيري اولمرت و با روي کار آمدن راستگراهاي افراطي در اسرائيل روند مذاکرات ميان تشکيلات خودگردان و اسرائيل متوقف شده است و همه اين طرحها تنها روي موضوع از سرگيري مذاکرات بين طرف فلسطيني و اسرائيلي متمرکز است، اما دليل اهميت از سرگيري مذاکرات چيست؟
اسرائيل معتقد است، هر چقدر بر زمان بي تحرکي روند مذاکرات افزوده شود، اين موضوع به تقويت هواداران مقاومت در فلسطين منتهي خواهد شد.
از سرگيري مذاکرات چه منافعي را براي اسرائيل به دنبال دارد؟ پاسخ به اين پرسش در واقع ميزان جديت آمريکا، اسرائيل، مصر و حتي اردن و عربستان سعودي را نسبت به تحرک تازه براي دستيابي به صلح مشخص مي کند.
براساس واکنشهاي مختلف مقامهاي اسرائيلي به اين روند تازه و شروط و تشويقهايي که پيش روي طرف فلسطيني قرار گرفته است، بنابراين منطق حکم مي کند به عنوان يک تحليلگر اين پرسش مطرح شود که چرا اسرائيل براي از سرگيري مذاکرات بسته تشويقي به طرف فلسطيني مي دهد؟
پاسخ در وضعيت کنوني اسرائيل نهفته است: از سرگيري مذاکرات براي اسرائيل به معناي شانه خالي کردن از شرط توقف شهرکسازي و رهايي از فشارهاي بين المللي ناشي از گزارش گلدستون خواهد بود. اگر روند مذاکرات با ميانجيگري مصر از سرگرفته شود افکار عمومي جهان از محکوميت اسرائيل به دليل پرونده جنايتهاي جنگي گلدستون- نمونه آن در انگليس و ساير شهرهاي اروپايي ديده مي شود- متوجه تلاش براي نزديکي بين اسرائيل و فلسطيني ها خواهد شد و بدين ترتيب فضاي جديدي به روي اسرائيل در جهان گشوده مي شود. اين همان چيزي است که نتانياهو از دست داده است و آرزوي تحقق آن را دارد. براين اساس تحرکات تازه سياسي در منطقه براي تحقق موضوعي غير از دستيابي به صلح است.